000			03732nam a2200337 a 4500
001			822397
007			tz
008			160429s2016 th m a000 0 tha d
020			_a9789740214830
049			_aPIMLIB
050		4	_aQH437 _b.ด196
100	1		_aดอว์กินส์, ริชาร์ด _947339
245	1	4	_aThe selfish gene / _bยีนเห็นแก่ตัว _cริชาร์ด ดอว์กินส์ เขียน ; เจษฎา เด่นดวงบริพันธ์ แปล
246	3	4	_aThe selfish gene ยีนเห็นแก่ตัว
250			_aพิมพ์ครั้งที่ 2
260			_aกรุงเทพฯ : _bมติชน, _c2559. _914
300			_a415 หน้า : _bภาพประกอบ
449			_aNew Arrivals-Aug.2016
500			_aแปลจากเรื่อง "The selfish gene" ของ Richard Dawkins.
520			_aอธิบายวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตบนโลกตั้งแต่ตอนที่โลกยุคโบราณมีแต่สารเคมีต่างๆไม่มีสิ่งมีชีวิต ก่อนที่ จะเริ่มกด ตัวแบบจำลอง ขึ้นมาเป็นจำนวนมหาศาลและแข่งขันกันได้อย่างดุเดือดในน้ำซุปยุคบรรพกาล เหล่าตัวจำลองแบบหรือยินส์ ถูกคัดเลือกอย่างเข้มข้นและเรียนรู้ที่จะสร้างจักรกลขึ้นมาใช้งานเพื่อความอยู่รอดของพวกมัน จักรกลของกลุ่มยีนถูกสร้างขึ้นและตายไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าตลอดช่วงเวลาของโลก แต่ยีนที่โปรแกรม " ความเห็นแก่ตัว" ฝังไว้ตั้งแต่ต้น จะพยายามสรรหาเอา กลยุทธ์ ต่างๆ ดังตัวอย่างของสัตว์หลายชนิดที่ดอว์กินส์อ้างถึงในหนังสือมาใช้ในการต่อสู้เอาชนะยีนส์คู่แข่ง หรือหาทางให้ยีนเดียวกันที่อยู่ในจักรกลตัวอื่นๆในเครือญาตตัวอื่นได้ดำรงชีวิตต่อไป แม่ว่าบางครั้งจะต้องเสียสละชีวิตตัวมันเองก็ตาม แต่สุดท้าย ยีนเห็นแก่ตัวเหล่านี้จะได้รับการถ่ายทอดต่อไปเป็นนิรันดร์ ผ่านวลีที่ว่า " ร่างกายของเรา เป็นเพียงพาหนะของยีน
650		4	_aพันธุศาสตร์ _914360
650		4	_aวิวัฒนาการ (ชีววิทยา) _947340
690			_a0049 สำนักการศึกษาทั่วไป _9132
700	0		_aเจษฎา เด่นดวงบริพันธ์ _947341
700	1		_aDawkins, Richard. _947342
942			_cBK
988			_c822397
998			_abenjamad
992			_ajm0416
999			_c822397 _d822397